تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی! آه از نفس پاک تو و صبح نشابور از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی.. پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار فیروزه و الماس به آفاق بپاشی! ای باد سبک سار! مرا بگذر و بگذار! هشدار! که آرامش ما را نخراشی.. هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم! اندوه بز...

تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی..تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی! آه از نفس پاک تو و صبح نشابور از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی.. پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار فیروزه و الماس به آفاق بپاشی! ای باد سبک سار! مرا بگذر و بگذار...

الهي دانايي ده كه در راه نيافتيمبينايي ده كه در چاه نيافتيمبگشاي دري كه در گشا ينده توييبنمايي دري كه رهنماينده توييمن دست به هيچ دستگيري ندهمكه ايشان همه فاني اند و پاينده تويي Adblock test (Why?)

در دو روز عمر کوته سخت جانی کرده امدر دو روز عمر كوته سخت جانی كرده امبا همه نامهربانان مهربانی كرده امهمدلی هم آشیانی هم زبانی کرده امبعد از این بر چرخ بازیگر امیدم نیست، نیستآن سرانجامی که بخشاید نویدم نیست نیستهدیه از ایام جز موی سپیدم نیست، نیستم

الهي دانايي ده كه در راه نيافتيمبينايي ده كه در چاه نيافتيمبگشاي دري كه در گشا ينده توييبنمايي دري كه رهنماينده توييمن دست به هيچ دستگيري ندهمكه ايشان همه فاني اند و پاينده تويي

الهي دانايي ده كه در راه نيافتيمبينايي ده كه در چاه نيافتيمبگشاي دري كه در گشا ينده توييبنمايي دري كه رهنماينده توييمن دست به هيچ دستگيري ندهمكه ايشان همه فاني اند و پاينده تويي

الهي دانايي ده كه در راه نيافتيمبينايي ده كه در چاه نيافتيمبگشاي دري كه در گشا ينده توييبنمايي دري كه رهنماينده توييمن دست به هيچ دستگيري ندهمكه ايشان همه فاني اند و پاينده تويي

الهي دانايي ده كه در راه نيافتيمبينايي ده كه در چاه نيافتيمبگشاي دري كه در گشا ينده توييبنمايي دري كه رهنماينده توييمن دست به هيچ دستگيري ندهمكه ايشان همه فاني اند و پاينده تويي

تو خراب من آلوده مشوتو خراب من آلوده مشو غم این پیکر فرسوده مخورقصه ام بشنو واز یاد ببرقهرمن غصه ی بیهوده مخورتو سپیدی من سیاهم خسته ای گم کرده راهمتو به هر جا در پناهی من به دنیا بی پناهمتو طلوع هر امیدی من غروبی نا امیدمتو سپید و دل سیاهی من سیاه و دل سپیدمنه قراری نه دیاری که برم رو بگذاردبه چه ش...

تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. تاريخ : جمعه یکم دی ۱۳۹۶ | 10:17 | نویسنده : علي تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی..اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی! آه از نفس پاک تو و صبح نشابوراز چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی.. پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بارفیروزه و الماس به آفاق بپاشی! ای باد سبک سار! مرا بگ...

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیستگویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیستآزادی و پرواز از آن خاک به این خاکجز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیستاین قافله از قافله سالار خراب استاینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیستتا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویشدیدم که در آن

دنياي اين روزاي من هم قد تن پوشم شده انقدر دورم از تو كه دنيا فراموشم شده دنياي اين روزاي من درگير تنهاييم شده تنها مدارا مي كنيم دنيا عجب جايي شده هر شب تو روياي خودم آغوشتو تن مي كنم آينده ي اين خونه رو با شمع روشن مي كنم هر شب تو روياي خودم آغوشتو

بازگشت بی مرغ آشیانه چه خالی ستخالی تر آشیانه مرغیجفت خود جداستآه ای کبوتران سپید شکسته بالاینک به آشیانه دیرین خوش آمدیداما دلم به غارت رفته ستبا آن کبوتران که پریدندبا آن کبوتران که

زندگی رسم خوشایندی است.زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ،پرشی دارد اندازه عشق.زندگی چیزی نیست ، که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.زندگی جذبه دستی است که می چیند.زندگی نوبر انجیر سیاه ، که در دهان گس تابستان است.زندگی ، بعد درخت است به چشم حشره.زندگ

در دو روز عمر کوته سخت جانی کرده ام در دو روز عمر کوته سخت جانی کرده ام در دو روز عمر كوته سخت جانی كرده امبا همه نامهربانان مهربانی كرده امهمدلی هم آشیانی هم زبانی کرده امبعد از این

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر با آن پوستین سرد نمناکشباغ بی برگی،روز و شب تنهاست با سکوت پاک غمناکشساز او باران، سرودش باد جامه اش شولای عریانی ست.ور جز اینش جامه ای باید، بافته بس شعله زر تار پودش باد گو بروید، یا نروید، هر چه در هر جا که خواهدیا